Afgelopen week had ik vrij genomen om de laatste hand aan mijn boek te leggen. Politieagenten zoals ik als wijkagent moeten in de wijk zijn in deze heftige tijden waar iedereen in de ban is van het Coronavirus. Thuiswerken is er voor ons niet bij. We zijn er voor de burgers. Helaas moeten we met name jongeren aanspreken en verbaliseren die denken immuun te zijn voor het virus. Met drie pubers in huis is het toch gelukt en was erg gelukkig met het resultaat.

Een gevoel van trots en geluk overheersen omdat ik nu de volgende stappen kan gaan zetten om het boek te realiseren maar dan…. het andere uiterste komt binnengestormd, een gevoel van verdriet en realiteit, deze tijd. Het verschrikkelijke bericht dat mijn vriend Walter gestorven is aan de gevolgen van het Coronavirus. Een jonge vent, vrolijke vent, gewoon een fijne kerel. Lieve Walter, het ga je goed, ik zal je nooit vergeten!