Het openbaren van mijn gevoelige kant (bevrijding van mijn angstgevoel) levert ontzettend mooie contacten en reacties op. Dat betekent dat ik niet de enige ben die hier mee bezig is. Zo reageerde Paul van Dreumel op de introductie van mijn boek via social media.

Gisteren ontmoette ik Paul van Dreumel (59) bij mij thuis. Toen ik in 2000 overstapte van de Koninklijke Marechaussee naar de politie was er een hondengeleider waar ik tegenop keek. Zijn naam is Paul van Dreumel.

Hij zat bij de Arrestatie-Eenheid (AE) en was hondengeleider. Hij was getraind karateka. Waar ik een stap extra naar voren deed, deed Paul drie stappen vooruit. Hij leek geen angst te kennen.

Tot die zaterdagnacht 23 juli 2005 rond 02.00 uur sloeg de vlam in de pan. Dit zou de boeken in gaan als Vierdaagserellen (Matrixx) aan de Waalkade in Nijmegen onder de Waalbrug. Een housefeest