Eind 2016, een paar maanden na mijn depressie begon ik te schrijven zonder een doel. In eerste instantie onbewust als therapie voor mijzelf. Gewoon van mij afschrijven. Waarom viel ik om de ongeveer vijf jaar emotioneel terug? Ik begon te schrijven over mijn jeugd. Opvallend was dat ik veel herinneringen uit mijn jeugd scherp in mijn geheugen had. Vele details die mijn familie zich niet meer voor de geest konden halen was het voor mij alsof het recent was gebeurd. Ik voelde, zag en rook soms zelfs de geur bij de herinnering. Tijdens de bijna vier jaren schrijven kwam ik op honderden pagina’s. Het idee was inmiddels al geboren om een boek te schrijven. Om het leesbaar te maken kreeg ik het advies van de redacteur om honderden pagina’s verwijderen. Dat deed zeer maar het kon niet anders. Het moest leesbaar en voelbaar worden voor de lezer.

Chaos in mijn hoofd en chaos op papier. Pijn en verdriet beleefde ik telkens opnieuw tijdens het schrijven. Het belemmerde de voortgang maar het was niet anders. Tijdens het schrijven kwam ik erachter dat ik het altijd buiten mijzelf had gezocht. Ik vluchtte weg van mijzelf en zocht het in